ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

    ΚΔΤΤΠΠΣ
    1 2 3 4 5 6
    7 8 9 10 11 12 13
    14 15 16 17 18 19 20
    21 22 23 24 25 26 27
    28 29 30 31

    26/11/2013


    «Θέατρο κατ’ Οίκων» στο «Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας» στις Γυναικείες Φυλακές Θήβας

    Το Εθνικό Θέατρο συμμετείχε στη Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών στις 25 Νοεμβρίου με μια δράση που πραγματοποιήθηκε από το «Θέατρο κατ’ Οίκων» στο «Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας» στις Γυναικείες Φυλακές Ελεώνα, στη Θήβα.
    Στο πλαίσιο του «Θεάτρου κατ’ Οίκων» η Μαρία Κεχαγιόγλου παρουσίασε στις κρατούμενες εκπαιδευόμενες, υπό μορφή αναλογίου, το αφήγημα της Μαργκερίτ Γιουρσενάρ «Κλυταιμνήστρα ή το έγκλημα», που περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Φωτιές» (1936).
    Στο σπουδαίο αυτό κείμενο η Κλυταιμνήστρα απολογείται για τον φόνο του Αγαμέμνονα ξετυλίγοντας το κουβάρι της ζωής της, αφηγούμενη τα γεγονότα που την οδήγησαν στο έγκλημά της υπό ένα «φως» διαφορετικό, πιο ανθρώπινο και γυναικείο. 
    Ο συγκλονιστικός μονόλογος της Κλυταιμνήστρας έδωσε την ευκαιρία στις κρατούμενες εκπαιδευόμενες να δώσουν τη δική τους απάντηση στο φαινόμενο της βίας κατά των γυναικών, μέσα από ένα απελευθερωτικό και αυτοσχεδιαστικό παιχνίδι ρόλων που συντόνισε η ψυχολόγος του σχολείου Ιωάννα Τριπερίνα. Με τη βοήθεια της ψυχολογικής συμβουλευτικής,  τα προσωπικά βιώματά τους στάθηκαν η αφορμή για ένα εποικοδομητικό διάλογο πάνω στους άξονες του αφηγήματος.  
    Μετά το τέλος της εκδήλωσης οι κρατούμενες εκπαιδευόμενες ζήτησαν από τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή Σωτήρη Χατζάκη να συνεχιστεί η δράση του «Θεάτρου κατ’ Οίκων» στις φυλακές Ελεώνα και ευχαρίστησαν τη Μαρία Κεχαγιόγλου με μια αγκαλιά λουλούδια και ένα μήνυμα που έστειλαν στον κόσμο: 
    «Κλυταιμνήστρα μας, σου ευχόμαστε να βγεις από τη φυλακή το συντομότερο. Υπομονή και επιμονή για τους στόχους και τα όνειρά σου. Δεν είσαι μόνη. Υπάρχουν και άλλες γυναίκες που ταυτίζονται μαζί σου. Να μην στενοχωριέσαι, η λογική από την τρέλα δεν απέχει πολύ…»
    Ένα σχολείο στη φυλακή έχει πολλούς λόγους να είναι ανοιχτό στην κοινωνία γεφυρώνοντας την απόσταση ανάμεσα στις φυλακές και την κοινότητα. Το Εθνικό Θέατρο ανταποκρίνεται σ’ αυτή την ανάγκη με το Θέατρο κατ’ Οίκων, που αγκαλιάζει όλους όσοι αδυνατούν να έρθουν στις σκηνές του μεταφέροντας κοντά τους τη θεατρική πράξη.